Zen wordt in de 13de eeuw door de monnik Eisai in Japan geintroduceerd. Zen is op dat moment niet de eerste vorm van Boeddhisme in Japan. De Tendai, Shingon en Jodō school waren al goed vertegenwoordigd in Kyōto. Er bleek daar weinig ruimte voor Zen om zich te vestigen en Eisai kreeg meer ondersteuning in …
Boeddha was niet zijn naam, maar een titel die hem gegeven werd door zijn volgelingen en betekent “de ontwaakte” . De oudste stroming van Boeddhisme heet Theravada (de ouderlingen) en start vanuit de 4 edele waarheden. Het leven is lijden Lijden komt voort uit verlangen Het is mogelijk lijden te beeindigen Dat wordt bereikt door …
Een situatie vraagt soms om anders te handelen dan je eigenlijk zou willen en honne (werkelijke gevoelens) en tatemae (openbaar handelen) niet overeenkomen. Honne is gereserveerd voor familie en vrienden die het dicht bij staan. Wanneer het gebruikelijk is of er wordt een beroep gedaan of verwachtingen gemaakt tot een bepaald handelen dan heet dit …
In het verleden was het niet ongebruikelijk dat een school van haar toetredende studenten volledige toewijding eiste aan de kunst en de leraar. Beloftes over loyaliteit, werden gemaakt en de regels van de school werden uitgelegd nog voor de student een eerste voet in de dojo mocht zetten. Dit waren tijden waarin deze kunsten nog …
Klassieke scholen gebruiken vaak de term jutsu 術 (techniek). Het ging krijgers vroeger voornamelijk om de techniek die nodig was om te overleven, zoals bijvoorbeeld kenjutsu. Jutsu wijst op een praktische en doelgerichte benadering in de beoefening van krijgskunsten. Sogo bujutsu en scholen die daarvan afstamden gebruikten soms de term hō 法 (methode). Zoals heihō (krijgsmethode) …
Veel moderne scholen hebben 1 curriculum voor alle leerlingen. Soms zijn er technieken die niet aan beginners geleerd worden, maar er is vaak geen sprake van expliciet “geheime technieken”. Klassieke scholen daarentegen hebben vaak een geheim deel van het curriculum. Verschillende delen van het curriculum kunnen verschillende namen hebben: omote 表 (buitenzijde/voorkant): dit zijn de …
In de beoefening van veel (klassieke) budō is het onmogelijk om een werkelijke gevechtssituatie na te bootsten of te benaderen. Er is een groot verschil tussen een oefening waarin beide partijen beschermd zijn; gewapend met een houten wapen en zonder de intentie elkaar echt te doden en een werkelijk gewapend conflict, zonder bescherming; met scherpe …
Voor de beoefenaar Kata geeft de mogelikheid om verschillende aspecten van de krijgskunst kunnen trainen op een relatief veilige wijze. Lichaamscoordinatie en conditionering Trainen van technische vaardigheden Ashi-sabaki 足捌き (voetenwerk) Tai-sabaki 体捌き (lichaamsbeweging) Waza 技 (techniek) Inschatten van verschillende gevechtssituaties (snelheid, afstand etc.) Ma 間 (timing) Ma-ai 間合い (afstand) Verschillende opponenten Wanneer de beoefenaar door …
Wanneer er kort wordt gezeten (bijvoorbeeld tijdens een uitleg) mag de katana (langzwaard) in de band gedragen worden en wordt er gezeten in: sonkyo (gehurkte zit) met de tenen op de vloer; de hielen bij elkaar en de knieën uit elkaar iaigoshi (iai-zit) met de tenen op de vloer; de hielen bij elkaar; de linkerknie …
Tijdens het lopen wordt er met de voeten over de vlakke vloer ‘gegleden’. De voeten worden licht opgetild en de tenen houden contact met de vloer zonder er gewicht op te zetten. De hiel van de voet is slechts een paar millimeter van de grond. De voet wordt eerst neergezet en daarna wordt er pas …
